فیات

فیات کمپانی سازنده انواع اتومبیل و وسیع ترین خودروساز ایتالیا در سطح بین المللی

فیات کمپانی سازنده اتومبیل در حیطه تولید انواع خودرو، موتورهای خودرو و وسایل نقلیه تجاری می باشد. همچنین این شرکت ارائه‌دهنده خدمات مالی و صنعتی هم می باشد که دفتر مرکزی آن، در شهر تورین، در شمال ایتالیا واقع شده است.

فيات در سال ۱۸۹۹ تاسیس شد. در آن هنگام جووانی آنیلی به همراه چند سرمایه‌گذار دیگر، شرکتی را احداث کردند و اسم آن را فابریکا ایتالیانو اتومبیلی تورینو گذاشتند. در سال ۱۹۰۶ عنوان شرکت به فیات(حروف ابتدایی نام اصلی) تغییر یافت، که اختصار یافته نام نخست کمپانی بود. کمپانی فیات با مدیریت آنیلی کار خود را استارت زد و بعد از تاسیس نخستین کارخانه خود در ایتالیا، شروع به تولید کرد و هشت نمونه از ننخستین اتومبیل های خود که از یک مدل اتومبیل بنز، الهام گرفته شده بود را ساخت.

نخستین کامیون فیات در سال ۱۹۰۳ تولید شد. در سال ۱۹۰۸ نخستین خودروی فیات به ایالات متحده آمریکا صادر شد، که شروعی برای توسعه فعالیت‌های شرکت بود. همچنین در همان هنگام، نخستین موتور هواپیمای این کمپانی نیز ساخته شد، در طی سال‌های بعد، تاکسی‌های فیات در اروپا به راه افتادند.

در سال ۱۹۱۰ کارخانه فیات در نیویورک احداث گردید، که تولید آن با شروع جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۷ متوقف شد.

در واپسین روزهای دهه ۱۹۱۰ جووانی آنیلی، با هنری فورد دیداری داشت و به دنبال آن، از کارخانه فورد در ایالات متحده آمریکا بازدید به عمل آورد و بسیار تحت تأثیر قرار گرفت. او بر آن شد که تولید انبوه به سبک آمریکایی را در کمپانی خود به کار گیرد، بعد از آن کارخانه لینگوتو را احداث کرد، که در آن هنگام وسیع ترین کارخانه در اروپا به شمار می آمد. این کارخانه بلافاصله به نماد صنعت ایتالیا مبدل گشت. تولید به سرعت بالا رفت و به ساخت دومین کارخانه در تورین منجر شد. پیش از شروع جنگ جهانی دوم، فیات ۵۰٫۰۰۰ پرسنل را در استخدام داشت و به عنوان انگیزه‌ای در اقتصاد کشور ایتالیا به شمار می آمد.

در سال ۱۹۲۸ مدل فیات ۵۰۹ ساخته شد. در ۱۹۳۰ فیات دو اتومبیل کم‌مصرف را ساخت، که طرفداران زیادی را به خود جلب کرد. با آغاز جنگ جهانی دوم، کمپانی فیات دچار رکود شد و جووانی آنیلی نیز در سال ۱۹۴۵ از دنیا رفت. در همان هنگام، کمپانی ناچار به تولید اتومبیل های نظامی برای ارتش ایتالیا شد و حتی هواپیمای نظامی سی‌آر.۴۲ را نیز عرضه کرد.

بعد از آنیلی، ریاست فیات به ویتوریو والتا واگذار شد. اولین اتومبیل تولید شده بعد از ریاست وی، فیات ۴ اچ‌پی بود. این مدل نیز از اتومبیل های طراحی شده از سوی کارل بنز، ساخته شد. بعد از اتمام جنگ، فیات با مدیریت ویتوریو والتا کار خود را ادامه داد و نیز آغاز به تحقیق برای استراتژی‌های جدید نمود. در سال‌های بعد نیز با تولیدات جدید خود خیلی معروف شد و به قطب صنعتی و اقتصادی در ایتالیا تبدیل شد.

کمپانی فیات در دهه ۱۹۶۰ در پی موفقیت‌های متوالی، مدل‌های فیات ۱۳۰۰، فیات ۱۵۰۰ و فیات ۱۸۰۰ را نیز عرضه کرد و با صادرات محصولاتش، به بازارهای بین المللی راه یافت.

از آنجا که کمپانی فیات از اول به صورت خانوادگی مدیریت می‌شد، در سال ۱۹۶۶ جیانی آنیلی نوه جووانی به ریاست شرکت در آمد و راه پدربزرگش را ادامه داد. این کمپانی در طول چند سال یک پکیج از اتومبیل‌های اقتصادی موفق مثل نوا ۵۰۰ و ۶۰۰ عرضه کرد.

در طی یک دهه موفق، میان سال‌های ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۹، تولید این کمپانی از ۴۲۵٫۰۰۰ دستگاه، به ۱٫۷۵۱٫۴۰۰ اتومبیل افزایش یافت. در سال ۱۹۷۲ نیز با تولید خودرو مدل فیات ۱۲۷ بسیار معروف شد.

در دهه ۷۰ فیات به دلیل اعتصاب و چند طراحی غلط ضربه خورد. بحران نفتی سال ۱۹۷۳ می‌توانست به این کمپانی که  از تخصص در تولید اتومبیل کم‌مصرف برخودرار بود، کمک کند، ولی قبل از آن فیات کلیه محصولات خود را به سوی اتومبیل‌های بزرگ مانند فیات ۱۳۰ و فیات دینو، با موتور فراری ارتقا داده بود. ضمن اینکه اعتبار شرکت به خاطر به کارگیری از استیل زنگ زده روسیه و مسائل مربوط به کنترل کیفیت، پایین آمئ. نه تنها فروش شرکت با مشکل مواجه شد، بلکه ناچار شد از بازار آمریکای شمالی نیز عقب‌نشینی کند.

این کمپانی در سال‌های ۱۹۷۸ تا ۱۹۹۰ پروژه‌های مختلفی را اجرا و اتومبیل های متنوعی را عرضه نماید. فیات، لانچیا را در سال ۱۹۷۸ جذب کرد و کنترل کامل آلفا رومئو را در سال ۱۹۸۶ به دست آورد. قبل تر از این در سال ۱۹۶۹ با انزو فراری بر سر خرید ۵۰٪ از سهامش در فراری به توافق رسید تا این قابلیت برای انزو مهیا گردد تا بی هیچ ترسیس در رابطه با موضوع مالی، بر مسابقات اتومبیلرانی متمرکز شود. در سال ۱۹۹۳ دی توماسو ۵۰٪ از سهام مازراتی را به فیات فروخت. سهام باقی‌مانده در سال ۱۹۹۷ زمانی که فیات از فراری تقاضا کرد تا مازراتی را از سمت خودش بخرد و کنترل کند، حفظ شد.

در دهه ۱۹۸۰ مدیرعامل جدید سزار رومیتی با معرفی خط‌های تولید اتوماتیک و استاندارد کردن اجزا(موتورهای گرمایی و جایگاه‌های نوع چهار)، سبب بهتر شدن وضعیت فیات شد. این بهبودی در مقام تاثیر گذاز ترین تولیدکننده اتومبیل، سبب اعتبار این شرکت شد. فیات با تولید مدل‌های پاندا و یونو (که هر دو به دست جورجتو جیجیارو طراحی شدند) خیلی سریع به دوران شکوفایی خود بازگشت.

اتومبیل فیات پاندا که در فیات طراحی شده بود، موفق شد جایزه خودرو سال ۲۰۰۴ اروپا را دریافت نماید. پس از آن فیات به تولید اتومبیل های تمام الکتریکی پرداخت. این کمپانی در راستای بحران مالی بین المللی سال ۲۰۰۸ با مشکلات زیادی رو به رو شد و صدمه زیادی به عملکرد اقتصادی آن وارد آمد. رییس کمپانی فیات از دولت این کشور تقاضا کرد تا طرحی شبیه به طرح حمایت ایالات متحده آمریکا از صنعت خودروسازی مد نظر قرار دهد، تا بدین شکل کمپانی فیات نیز مانند دیگر کمپانی های اتومبیل سازی جهان تحت پوشش حمایت‌های مالی دولت قرار گیرد. در جریان این بحران، جان الکان نوه دختری جیانی آنیلی که هم اکنون رییس هیئت مدیره و مالک انتخابی فیات می‌باشد، در آن ایام، در مقام رییس شرکت اتومبیل سازی فیات ایتالیا گفت: کمپانی های اتومبیل سازی در دنیا برای فائق آمدن بر عواقب بحران اقتصادی بین المللی ناچار به ادغام شدن در یکدیگر خواهند شد. به نحوی که تمام این کمپانی ها تحت پوشش شش شرکت بزرگ اتومبیل سازی قرار خواهند گرفت. سرجیو مارکیونه، مدیر عامل اجرایی کمپانی نیز بر این باور بود که تنها شرکت‌هایی در قسمت اتومبیل سازی می توانند به ادامه حیات داشته باشند که قادر باشند هر سال بالغ بر ۵٫۵ میلیون دستگاه خودرو تولید کنند.

سرجیو مارکیونه، مدیرعامل کمپانی فیات در سال ۲۰۰۹ اعلام کرد این کمپانی در نظر دارد بخش اروپایی جنرال موتورز، سومین غول اتومبیل سازی بین المللی را خریداری نماید. فیات که چند وقت پیش هم شرکت ورشکسته کرایسلر را به تملک خود درآورده بود، با این خرید خواست یکی از وسیع ترین کمپانی های اتومبیل سازی را دایر نماید. با این وجود، میزان فروش آن به بیش از ۶ میلیون اتوومبیل درآمد آن نیز به بیش از ۱۰۰ میلیارد دلار در سال می‌رسید. در ابتدای سال ۲۰۱۱ میلادی کمپانی خودروسازی فیات اعلام کرد بالغ بر ۵۰۰ هزار دستگاه از اتومبیل های این کمپانی را به دلیل نقص فنی از بازار اروپا جمع‌آوری خواهد کرد. این ۵۰۰ هزار دستگاه اتومبیل ناقص مشمول مدل‌های فیات گراند پونتو و گراند پونتو آبراس بود که قرار شد از بازار ایتالیا و دیگر کشورهای اروپایی جمع‌آوری شود.

دارایی‌های گروه اتومبیل سازی فیات غالباً در بیرون از خاک ایتالیا قرار دارند، که بخش اعظم آن، در کشور برزیل واقع شده است. کمپانی فیات همچنین در کشورهای آرژانتین و لهستان نیز کارخانجات تولیدی دارد. کمپانی فیات سابقه طولانی در اهدای حق امتیاز به دولت‌ها و دیگر کمپانی‌ها، صرف نظر از سیاست محلی در کشور آنها، دارد. این شرکت ایتالیایی همچنین، در کمپانی های اتومبیل سازی مستقر در فرانسه، ترکیه، مصر٫ آفریقای جنوبی٫ هند، صربستان، پاکستان و چین، سرمایه‌گذاری‌های مشترک دارد.

گروه صنعتی فیات دارای سابقه بیش از یک قرن می باشد و تا به حال توانسته شرکت‌های زیادی را خریداری نماید. فیات در سال ۱۹۶۸ لانچیا را خریداری نمود، قبعد از آن در سال ۱۹۶۹ فراری و در ۱۹۸۶ کمپانی آلفا رومئو را از دولت ایتالیا خریداری كرد، در ۱۹۹۳ اتومبیل سازی مازراتی را به تملک در آورد، در سال ۲۰۱۱ نیز به‌ترتیب کرایسلر، دوج و جیپ را خریداری کرد. این کمپانی، توسط کمپانی تابعه صنایع فیات نیز مالک ۸۹٫۹٪ درصد از سهام شرکت صنایع سنگین اویکو می‌باشد. از تاریخ ۲۷ ژانویه ۲۰۱۴ به دنبال احداث گروه فیات کرایسلر اتومبیلز، کمپانی فیات و کرایسلر، به‌همراه تمامی کمپانی های تابعه، زیر گروه و فرعی آنها، زیر چتر این مجموعه اتومبیل سازی، که به دست فیات مدیریت می‌شود، قرار گرفتند.

این کمپانی که قبلا تانک، لوکوموتیو، تراکتور، هواپیما و بالگرد نیز می ساخت، در سال ۲۰۰۹ به‌عنوان وسیع ترین خودروساز ایتالیا و ششمین خودروساز بزرگ بین المللی، به ثبت رسید.

کمپانی اتومیبل سازی فیات در حال حاضر از بهترین اتومبیل سازان دنیا به شمار می آید و با برخورداری از تقریبا۲۱۴ هزار کارمند در تمام دنیا، درآمدی بیش از ۸۳ میلیارد یورو را در سال ۲۰۱۲ کسب کرده است.

سایت اصلی برند خودروسازی فیات

https://www.fiat.com/