لامبورگینی

لامبورگینی

لامبورگینی کمپانی اتومبیل سازی ایتالیایی طراح اتومبیل های سوپر اسپورت و اس یو وی

لامبورگینی کمپانی اتومبیل سازی ایتالیایی است. لامبورگینی در حیطه طراحی و تولید ماشین های سوپر اسپورت و اس‌یووی فعالیت دارد. کمپانی لامبورگینی هم گام با طراحی و تولید اتومبیل های سوپر اسپورت و اس‌یووی قدم بر می دارد.

لوگو لامبورگینی

اتومبیل سازی لامبورگینی در سال ۱۹۶۳به ددست فروچیو لامبورگینی بنا نهاده شد و در سال ۱۹۹۸ اتومبیل سازی فولکس‌ واگن، لامبورگینی را به مبلغ ۱۱۰ میلیون دلار خرید. در نتیجه در چارت مجموعه اتومبیبل سازی فولکس واگن که یک کمپانی آلمانی است، لامبورگینی به‌منزله زیر گروهی از کمپانی خودروسازی آئودی گردید.

فروچیو لامبورگینی

ساختمان اصلی لامبورگینی در دهکده‌ای کوچک تحت عنوان سن‌آگاتا بولونیز حوالی بولونیا در کشور ایتالیا قرار دارد. هم اکنون این کممپانی زیر نظر مدیریت کمپانی اتومبیل سازی آئودی در خط تولید کارخانجات خود، مدل‌های لامبورگینی اونتادور، لامبورگینی سستو المنتو، لامبورگینی اوراکان و لامبورگینی وننو را ساخته و عرضه می نماید.

فروچیو لامبورگینی مدرک خود را در زمینه طراحی ماشین‌آلات کشاورزی و صنعتی گذرانده است. پس از آن فروچیو به ارتش ایتالیا پیوست و در بخش نیروی هوایی مشغول به کار شد. به عنوان مکانیک در جنگ جهانی دوم، در یک کارخانه شروع به کار کرد و پس از اتمام جنگ، او با به کار گیری از تجهیزات نظامی باقی مانده از همان کارخانه ، به تولید تراکتور پرداخت. فروچیو لامبورگینی علاقه زیادی به اتومبیل های سرعتی داشت و همواره رویای سرعت را در سر می‌پروراند. فروچیو در سال ۱۹۴۷ با تعمیر موتور یکی از مدل‌های فیات، یک خودروی مسابقه‌ای ساخت و در سال ۱۹۴۸ با این خودرو در یک مسابقه محلی شرکت کرد.

رویدادهای تاریخی لامبورگینی د ربین سال های ۱۹۴۹تا ۱۹۶۳
فروچیو لامبورگینی در سال ۱۹۴۹ کمپانی ساخخت تراکتور خود را تحت عنوان لامبورگینی تراتوری، احداث کرد. و در اواسط دهه ۱۹۵۰ مبدل به عظیم ترین سازنده ماشین‌آلات کشاورزی ایتالیا گردید. شایان ذکر است این خودروسازی هم راستا با ساخت سیستم‌های تهویه گرمازا و سرمازا فعالیت می‌کرد.

رویدادهای تاریخی لامبورگینی د ربین سال های ۱۹۶۳تا ۱۹۶۵

علل مختلفی از نحوه ورود لامبورگینی به دنیای خودرو‌ها وجود دارد. طبق یک افسانه، داستانی بین انزو فراری (رئیس کارخانه خودرو سازی فراری) و فروچیو لامبورگینی بدین شکل نقل شده است که آن دو بر سر اینکه چه کسی قدرت تولید اتومبیل های بهتری را دارد وجود داشت. یک مقوله دیگری که آورده شده این است که فروچیو لامبورگینی همواره از اتومبیل فراری خود شاکی بوده و احساس رضایت نمی کرده است. (به دلایلی همچون تعداد دفعات مراجعه ماشین به تعمیرگاه، خدمت رسانی ضعیف و غیره). بهترین و حقیقی ترین استدلال، پیش زمینه دانش مکانیکی و کار ویژه فروچیو لامبورگینی در حس تجارت بوده است.

فروچیو لامبورگینی در زمان های استراحت خو به پیاده‌سازی موتور و دیگر قطعات اتومبیل شخصی‌اش که در بیشتر مواقع فراری یا مازراتی بود می پرداخت. بعد از آن شاسی، سیستم تعلیق، ترمز خودرو و سیستم برق‌کشی آن‌ها را چک می کرد. آنچه که او برداشت کرد، این بود که بیشتر بخش های وسایل نقلیه او در حقیقت مشابه بخش های بکار رفته در تراکتورهای تولید شده در کارخانه او بودند. با این همه قیمت دینام یا تایر ایتالیایی نصب شده در اتومبیل فراری، سه برابر قیمت معمول بود. در نتیجه در حقیقت نخستین چشم انداز کسب و کار او آنچنان مربوط با طراحی لامبورگینی میورا نبود؛ در عوض به نوع فرصت کسب‌وکار/درآمد موجود در بازار قطعات ارتباط پیدا می کرد.

در سال ۱۹۶۲ فروچیو لامبورگینی با استنباط ذهنی از کسب‌وکار مکمل، آغاز به پایه‌ ریزی شرکت خود نمود. در ماه می ۱۹۶۳ او کمپانی فروچیو لامبورگینی “اتومبیلی” را تاسیس کرد و زمین عریضی را هم در سن‌آگاتا بولونیز برای تاسیس فروشگاه خود خرید. فروچیو در آن زمان طراحی فوق مدرن و تاسیسات تولید را در کنار فضای اداری خود در نظر گرفت. در طول چند ماه پس از پایه ریزی گالری اتومبیل خود در سال ۱۹۶۳ لامبورگینی توانایی‌های تیم خود را مورد آزمایش قرار داد. این آزمایش در قالب یک طرح مفهومی اتومبیل برای نمایشگاه اتومبیل تورین؛ در نوامبر همان سال به اجرا درآمد. با درصد کمی شانس ضیق وقت، فروچیو لامبورگینی و گروهش به نحوی موفق به ادامه کار خود و چیره بر مشکلات گردیدند. با پیشرفت به موقع برای نمایشگاه خودروی تورین ۱۹۶۳، نخستین اتومبیل لامبورگینی با نمونه اولیه لامبورگینی ۳۵۰جی‌تی‌وی فعالیت خود را استارت زد. این مدل خودرو در نمایشگاه، نظر منتقدان را به خود جلب کرد. در مجموع این اتومبیل نه تنها به عنوان تلاش چشم گیر فروچیو لامبورگینی بر شمرده شد؛ بلکه به سهم خود یک اتومبیل فوق العاده هم بود . موتور ۳۶۰ اسب بخار ۱۲ سیلندر، نیروی مکفی برای این مدل اتومبیل تامین می‌کرد؛ که از طریق مهندس سابق فراری، “جیوتو بیتزارینی” طراحی شده بود و همچنین نقش تاثیر گذاری هم در پروژه‌های آینده لامبورگینی داشته است.

پس از نمایشگاه اتومبیل تورین، فروچیو لامبورگینی برآن شد تولید مدل ۳۵۰ جی‌تی‌وی، ولی با طراحی فرانکو اسکالیونه را انجام دهد. او بعد از آن با معروف ترین موسسه طراحی میلان، کاروزریا تورینگ، ارتباط برقرار کرد. فیلیس بیانکی آندرلونی از کاروزریا تورینگ، طراحی ۳۵۰جی‌تی‌وی را برای تولید مدل جدید لامبورگینی ۳۵۰جی‌تی و در پی آن [لامبورگینی ۴۰۰جی‌تی] را کافی دانست. در طول سال‌های ۱۹۶۴ و ۱۹۶۵ کمپانی لامبورگینی برای اولین بار حس احترام و قدردانی را از تمام جان دریافت کرد و با استقبال بزرگان صنعت خودروسازی مواجه شد. پس از چندین بار چکاپ کیفیت توسط نشریات اتومبیل و روزنامه‌های آمریکایی و اروپایی، محصولات کمپانی لامبورگینی شروع به جذب مشتری کرد.

رویدادهای تاریخی لامبورگینی د ربین سال های ۱۹۶۵ تا ۱۹۶۹

در روزهای آغازین سال ۱۹۶۵ لامبورگینی مکررا تاکید داشت که مطلقا گرایشی به انجام پروژه‌های مربوط به آینده و یا عجیب، ندارد. فروچیو لامبورگینی طرح‌های مفهومی (نمایشی) را دوست نداشت. او به آسانی می‌خواست که ماشین های معمولی بسیار سریع و بی نقصی را تولید کند. دو مهندس خبره جوان از بولونیا، به کمک فروچیو شتافتند و بر روی یک طراحی مفهومی در ذهن خود مشغول به کار شدند. ایده این بود که یک اتومبیل مسابقه‌ای، کمی رام‌تر برای جاده‌ها و نیز کاربردی در حوالی شهر طراحی نمایند.

پروژه آن‌ها به طور سری با نام تی‌پی ۴۰۰ و یک طراحی موتور رده متوسط، با موتور ۱۲ سیلندر ۴ لیتری ۴۰۰جی‌تی که به طور کج در پشت کابین گذاشته شده بود، استارت خورد. این محل قرارگیری موتور، از خصوصیات ویژه و منحصر به فردی در این اتومبیل بود. به این خاطر که تا آن زمان هیچ خودرو جاده‌ای اسپرت، موتور خود را در پشت کابین تعبیه نکرده بود. شاسی لامبورگینی میورا از ورق فلزی خم شده و جوش داده تولید شده بود که باعث کاهش وزن بیشتر و بهبود کارایی و امکان هندلینگ می‌گردید. برای به دست آوردن سابقه‌ای برای بیشتر لامبورگینی‌های آینده، نام این اتوومبیل مدل جدید “میورا” انتخاب شد که از واژه گاوهای مسابقه‌ای بود. گاوهای میورا از قدرتمند ترین گاوهای نر مسابقه‌ای بودند و همچنین به عنوان زرنگ ترین و افسار گسیخته ترین آن‌ها نیز به شمار می‌آمدند. هنگامی که به اتومبیل میورا از جلو با درب‌هایی که رو به بالا باز می‌شوند نگاه می کنیم؛ نام آن بسیار شایسته انتخاب شده است.

رویدادهای تاریخی لامبورگینی د ربین سال های ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۲

پس از کسب موفقیت میورا، کمپانی لامبورگینی کماکان به آزمایش و تکامل راه خود ادامه داد. از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۱ لامبورگینی نمونه های متعددی از اتومبیل ها را آزمایش کرد. طرح مفهومی مارزال، احتمالا یکی از تعجب بر انگیز ترین آن‌ها بود. درهای گالوینگ، موتور درون خطی ۶ سیلندر، فضای وسیع شیشه‌ای و صندلی برای چهار نفر؛ این کانسپت ثابت را به یک فضای آزمایشی برای مدل‌های آینده و منحصر به فرد لامبورگینی اسپادا ۴ نفره تبدیل کرده بود. اسپادا انواع شیشه را در طراحی خود دارا بود؛ البته عامه پسند نبود. این اتومبیل به شکل اغراق شده ای بزرگ است و دارای پایان عقب، کاپوت با همان ابعاد بلند و شیشه بیشتر است. خصوصیت مهم اسپادا در توان ۳۲۵ اسب بخاری آن، موتور جلوی V12 و عملکرد چند وظیفه‌ای آن برای حمل چهار نفر بود.

رویدادهای تاریخی لامبورگینی د ربین سال های ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۸

در آغاز سال ۱۹۷۰ موانعی از جمله ناآرامی‌های کارگری در ایتالیا، بالا رفتن مبلغ گاز و معاملات بزرگ تراکتور، استرس فراوانی را در فروچیو لامبورگینی و کمپانی اش ایجاد کرد. به همین منوال در سال ۱۹۷۲ پس از هشت سال در اوج بودن، فروچیو ۵۱٪ درصد از سهام شرکت را به یک کارخانه دار سوئیسی با نام ژرژ هنری روزتی اهدا کرد. سال بعد او باقیمانده سهام خود را نیز به دوست خود “رنه لایمری” داد. در نتیجه مردی که نیروی محرکه صعود این کمپانی بود ناچار به حذف خود از این معامله شد. دهه ۱۹۷۰ زمان مناسبی برای اتومببیل سازها نبود و کمپانی لامبورگینی سه بار خود را بین سال‌های ۱۹۷۴ و ۱۹۷۸ در وحشت شکست تصور کرد تا بالاخره در سال ۱۹۷۸ ورشکست شد.

رویدادهای تاریخی لامبورگینی د ربین سال های ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۶

در سال ۱۹۸۰ برادران میمران اهل سوئیس به کمک لامبورگینی شتافتند. در طول دهه ۱۹۸۰کوشش های برادران میمران برای زنده کردن کمپانی لامبورگینی در نهایت شکست خوردند و برادران میمران در اواسط دهه ۱۹۸۰شروع به گفتمان با مدیران کمپانی اتومبیل سازی کرایسلر کردند. این جلسات در نهایت در سال ۱۹۸۶ به ملحق شدن لامبورگینی به کرایسلر بدل گردید.

رویدادهای تاریخی لامبورگینی د ربین سال های ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۸

در سال ۱۹۹۰ با آنکه کمپانی لامبورگینی کماکان در تصاحب کرایسلر بود؛ در طراحی لامبورگینی دیابلو توانست با سرعت ۳۲۰ کیلومتر در ساعت، دیابلو از سال ۱۹۹۰ تا سال ۲۰۰۱ به فعالیت خود ادامه دهد. با آنکه دیابلو پول ساز ترین کمپانی لامبورگینی برای دهه ۱۹۹۰ بود؛ اما برای حفظ بقای کمپانی لامبورگینی مکفی نبود.

در سال ۱۹۹۴، کرایسلر با معضلاتی در کمپانی خود مواجه شد. کرایسلر، لامبورگینی را به عنوان یک مسئولیت برای خود می‌ پنداشت. به همسن دلیل در سال ۱۹۹۴ دوباره لامبورگینی به مجموعه ای از سرمایه‌گذاران اندونزیایی فروخته شد. این تغییر امیدوار بخش حاصلی جز عدم ثبات بیشتر برای لامبورگینی به دنبال نداشت. این وضعیت همچنین با فوت فروچیو لامبورگینی در سن ۷۶ سالگی در ایتالیا مصادف شده بود. فروچیو لامبورگینی نتوانست اوج مجدد اتومبیل های خود را در دهه ۱۹۶۰ ببیند. در سال ۱۹۹۷ فردیناند پیک، نوه فردیناند پورشه و مدیرعامل گروه فولکس‌ واگن به لامبورگینی گرایش زیادی پیدا کرد. در اصل این وارث پورشه برای چندین سال‌ از علاقمندان لامبورگینی بوده است. فردیناند پیک، در مقام یک مهندس جوان در اوایل زندگی حرفه‌ای خود از لامبورگینی بازدید نموده بود. در ۱۹۹۷ لامبورگینی باید به آئودی در حیطه یک پروژه مشارکت موتور نزدیک می‌گردید. پروژه‌ای که چند سال بعد تبدیل به لامبورگینی گایاردو شد. فردیناند این پیشنهاد موتور را سر لوحه قرار داد. اما زمانی که شانس بدست آوردن لامبورگینی را به دست آورد، بلافاصله در این جاده قدم گذاشت تا مطمن شود که این کمپانی به سرنوشت دیگر خودرو ساز ها دچار نمی‌شود.

رویدادهای تاریخی لامبورگینی د ربین سال های ۱۹۹۸ تا به امروز

بالاخره در سال ۱۹۹۸ کمپانی اتومبیل سازی فولکس ‌واگن، لامبورگینی را با قیمت ۱۱۰ میلیون دلار خریدار. اولین مدل تولیدی زیر نظر مدیریت اتومبیل سازی فولکس ‌واگن، لامبورگینی مورسیه‌لاگو بود، که در سال ۲۰۰۱ ساخته شد. این مدل اتومبیل، نخستین طراحی جدید لامبورگینی پس از ۱۱ سال بود که از سیستم محرک تمام چرخراز آئودی برخورداربود و فضایی به اندازه دو نفر داشت. همچنین مجهز به درب‌های گالوینگ و موتور ۱۲ سیلندر، با حجم ۶٫۲ لیتر بود.

خودرویی در این دسته بندی تعریف نشده است

بازگشت به لیست برندها